Dört mevsimin bütün güzelliklerini sunduðu, dünyanýn en bereketli topraklarýnda,  renkli ve güzel insanlarýn yaþadýðý bir yer varmýþ. Þivesi, rengi, inançlarý birbirinden farklý ama birbirine hep kucak açan bu insanlar çok eðlenceli, çok mert, çok da duygusallarmýþ. Bu diyarýn insanlarý sabahý ve aydýnlýðý çok severlermiþ. Kimi güzelce piþmiþ taptaze ciðerle soðaný katýk ederek kahvaltý eder, kimi çökelek peynirinin üzerine çörekotunu döküp yufkasýna sararak güne merhaba dermiþ. Denizlerin en güzelleri ile çevrili bu diyarda kahvaltýda balýk tava yiyen de varmýþ, zeytin yaðýnýn altýn rengi içinde, kekik kokulu zeytin yiyen de...

Denizden doðan güneþ, þehirlerin arkasýndaki daðlarý parlatýrken, daðlarýn üzerindeki karlar, mavi kristaller gibi parlarmýþ. Anneler okula giden evlatlarýný dualarla uðurlarmýþ. Aç kimse yokmuþ bu diyarda, çünkü komþusu açken sýcak yemeði boðazýndan geçebilen kimse yokmuþ. Ekmeðini, emeðini, sevgisini paylaþýrmýþ bu diyarýn insanlarý...Yaþadýklarý yerlere topraklara sahip çýkar evlatlarýna da bu duyguyu aþýlarlarmýþ. Askere gitmeyen erkeklere kýz vermezlermiþ, olgunlaþmadan yuva kurmasýn diye.. Askere davul zurna ile uðurlarlar, hasretle bekler, sevgiyle karþýlarlarmýþ.  Dönmezse evlatlarý, vatan saðolsun diyecek kadar da kocamanmýþ yürekleri...

Ahenkle yaþayan bu diyarýn insanlarý civarlarýnda da ünlüymüþ. Bu diyarýn adýndan esinlenerek bir renk yaratýlmýþ. Diðer diyarlarýn insanlarý o rengin büyülü parýltýsýnda bu diyarýn insanlarýný görmüþ.  O renk bu diyarý anlatmýþ öbür diyarlara... O renk bu diyarýn insanlarý gibi parlak, esrarengiz, sanatsal ve çekiciymiþ. Sadece bu diyarýn insanlarýnýn anlayacaðý güzellikteymiþ. Her bakýþta ayrý bir güzellik görmek için bu renge bakarmýþ insanlar.. Etrafýndaki denizlerde de bu rengin ýþýltýsý varmýþ.

Ýþte böyle bir diyarmýþ bu diyar.. Bu diyarda masallar hep mutlulukla biter, gökten üç elma düþer ve herkes sadece payýný alýrmýþ. Ortada hep bolluk ve doðruluk kalýrmýþ. Bu diyarýn insanlarý da masal olarak bu doðruluðu çocuklarýna anlatýrmýþ.